เรื่องของคนที่อยากเดินสวนทาง

เขียนมาสักพักหนึ่งแล้ว ยังไม่เคยอธิบายเรื่องชื่อของบล๊อกให้ใครฟังเลยแฮะ

ก็เลยจะมาอธิบายวันนี้ซะเลย

เรื่องของคนที่อยากเดินสวนทาง

หมายความว่าอะไร?

เริ่มจาก "คนที่อยากเดินสวนทาง" ก่อน

"คน" เนี่ยรู้ว่าหมายถึงอะไร แต่ทำไมถึงอยากเดินสวนทาง?

คำตอบก็คือ ผมอยากให้บล๊อกนี้ออกมาเป็นแนวสวนกระแส และเป็นพวกประเภทความคิดนอกกรอบ

กระแสที่ผมหมายถึงไม่ใช่ กระแสเกาหลีฟีเวอร์ หรือ กระแสโลกร้อน นะครับ

แต่หมายถึงอะไรที่มันใหญ่กว่านั้น

นั่นคือสิ่งที่เรียกว่า "ทุนนิยม"

ส่วนกรอบที่หมายถึงก็คือกรอบของ "อภิมหาอรรถกถาธิบาย" (metanarratives ของอ.ไชยันต์ ฉีกบัตร) ของสังคมไทย ซึ่งมันมีเยอะมาก จะให้ยกแรงๆก็เกรงใจคนที่แต่งดำ..

หากแต่สิ่งที่ผมทำได้ เป็นเพียงแค่ "ความอยาก"

"..อยากเดินสวนทาง"

รถไฟสายทุนนิยมวิ่งไปอย่างเร็ว รุนแรง และคงไม่มีวันจอดเพื่อจะรับ "คนชายขอบ" ข้างทางขึ้นมา พร้อมกันนั้นก็สลัด "คนเหล่านี้" ที่อาศัยรถไฟมาให้ตกลงไปด้วย

การโดดลงจากรถโดยไม่ให้ตาย(อดตาย) ก็เป็นไปไม่ได้เช่นกัน สิ่งเหล่านี้จึงเป็นเพียงแค่ความอยาก และได้แต่เพียงรำพึงออกมาดังๆ

ส่วนเรื่องของกรอบของสังคมไทยนั้น คงไม่ต้องพูดถึง ทุกคนรู้กันหมดอยู่แล้วถ้าอยากคิดจริง(แสดงว่าคนที่ไม่รู้คือ ไม่อยากคิด หรือไม่คิดว่าจะคิด)

บล๊อกนี้จึงถือกำเนิดขึ้นมาเพื่อให้ผม "รำพึง" ถึง "เรื่อง" อะไรก็ตามที่มันคิดขึ้นมาได้ในสมองที่ "อยาก" จะสวนกระแสของผม

รวมทั้งด้วยความรู้ในเรื่องที่ผมเรียนอยู่ ก็มีส่วนช่วยให้ผมเขียนอะไรสวนกระแสขึ้นมา เนื่องจากวิชาเรียนของผมที่อาจเรียกได้ว่า pro-Capitalism นั่นคือวิชาการบัญชีและการบริหารธุรกิจ ทำให้ผมได้รู้ถึงแนวคิดของคนส่วนหนึ่งที่ในอนาคตมากกว่า 70% จะต้องเป็นผู้เอาเปรียบสังคม

ปิดเทอมนี้(มีนาคม-มิถุนายน) ผมจะไปอเมริกา ไปทำสิ่งที่คนเขาเรียกว่า work & travel(ซึ่งจะทำให้ผมหายไปสักพัก แต่จะพยายามมาอัพเดตบล๊อกเรื่อยๆครับ ) และถ้ามีอารมณ์ สักวันจะเขียนถึง work & travel กับตัวผมเนี่ยแหละ ว่ามันเป็นมาอย่างไร

นั่นไงที่ผมว่าเป็นได้เพียง "ความอยาก" แต่ผมไม่สามารถทำได้จริงเลย

จะมีไหมนะ คนที่ไม่ได้มีเพียง "ความอยาก" แต่สามารถลงจากรถไฟขบวนนั้นมาเดินพื้นดินได้อย่างปลอดภัย นุ่มนวล

.. 

ถึงตอนนี้ผมก็กำลังกินโค้กอยู่